صندلی های پزشکی تجهیزات کمکی ضروری در فرآیندهای تشخیص، درمان و توانبخشی هستند. استفاده صحیح از آنها نه تنها بر ایمنی و راحتی بیمار تأثیر می گذارد بلکه مستقیماً بر کارایی و کیفیت روش های پزشکی تأثیر می گذارد. با توجه به ماهیت خاص ساختار، عملکرد و محیط عملیاتی آنها، چندین نکته کلیدی در عملیات روزانه باید رعایت شود تا از عملکرد آنها به طور کامل استفاده شود و طول عمر آنها افزایش یابد.
ابتدا باید یک بازرسی و آماده سازی قبل از استفاده انجام شود. صرف نظر از اینکه صندلی به صورت دستی قابل تنظیم است یا به صورت الکتریکی کنترل می شود، قبل از نشستن بیمار باید تایید شود که همه اجزا به طور عادی کار می کنند. مکانیسمهای تنظیم باید عاری از گیر کردن باشند، دستگاههای قفل باید قابل اعتماد باشند، و صندلی، تکیهگاه و تکیهگاه دستها باید تمیز و بدون آلودگی باشند. برای صندلیهای پزشکی برقی، اتصال برق و عملکرد توقف اضطراری نیز باید تأیید شود تا از از دست رفتن ناگهانی کنترل در حین کار جلوگیری شود. در صورت نیاز به تعویض روکش های عایق یکبار مصرف یا روکش صندلی، اطمینان حاصل کنید که به درستی جا می شوند و به طور ایمن ثابت شده اند تا از جابجایی که می تواند بر بهداشت یا ایمنی تأثیر بگذارد، جلوگیری کنید.
هنگامی که بیمار نشسته است، وضعیت صندلی باید بر اساس نیازهای تشخیص یا درمان تنظیم شود. ابتدا بیمار را راهنمایی کنید تا با گام های ثابت به صندلی نزدیک شود. یک مراقب یا کادر پزشکی باید به آنها کمک کند تا به آرامی بنشینند تا از بی ثباتی ناشی از حرکت سریع جلوگیری کنند. برای صندلی های دارای تکیه گاه دست و پا، تکیه گاه ها و زیر پاها را با توجه به اندازه و وضعیت بدن بیمار در ارتفاع مناسب تنظیم کنید تا وضعیت مفصل عملکردی حفظ شود و از حمایت نشدن شانه ها، آرنج ها یا زانوها و تحت فشار قرار نگرفتن آنها جلوگیری شود. برای معایناتی که نیاز به پوسچرهای خاصی دارند، مانند معاینات دندانپزشکی یا چشم پزشکی، ابتدا صندلی، تکیه گاه پا، و پشتی سر را قرار داده و قفل کنید، قبل از اینکه از بیمار بخواهید در ایمن سازی آنها همکاری کند تا خطاها و خطرات ناشی از تغییر وضعیت بدن کاهش یابد.
در حین کار، به ایمنی دینامیک توجه کنید. برای صندلیهای طبی که میتوانند بچرخند یا کج شوند، فرآیند تنظیم باید تدریجی و حتی برای جلوگیری از چرخشهای ناگهانی یا شیبهای تند که میتواند باعث ناراحتی یا سقوط بیمار شود، باشد. اگر بیمار برای مدت طولانی روی صندلی درمان می شود، نقاط تماس بین بیمار و صندلی را به طور مرتب بررسی کنید تا از زخم های فشاری یا قرمزی ناشی از وضعیت ثابت طولانی مدت جلوگیری کنید و نقاط حمایتی را تنظیم کنید یا در صورت نیاز بالشتک اضافه کنید. برای بیمارانی که بیهوش هستند، تحرک محدودی دارند یا تشنج دارند، باید از مهارکننده ها یا وسایل کمکی استفاده شود، اما سفتی باید مناسب باشد تا بر گردش خون و تنفس تأثیر نگذارد.
تمیز کردن و ضد عفونی کردن باید در تمام مدت استفاده حفظ شود. پس از خروج هر بیمار از صندلی، کثیفیهای قابل مشاهده باید فوراً پاک شوند و صندلی، تکیهگاهها، زیرپاییها و سایر سطوح تماس باید با غلظت مناسبی از کلر، ید یا ضدعفونیکننده مبتنی بر الکل{1}} طبق دستورالعملهای کنترل عفونت پزشکی پاک شوند. برای پوششهای پارچهای یا توری قابل جدا شدن و قابل شستشو، باید فوراً برای شستشو و استریل{3}}در دمای بالا برداشته شوند. برای قطعات غیرقابل جابجایی، باید به درزها و گوشه ها توجه ویژه ای شود تا از باقی ماندن آلاینده ها جلوگیری شود. سطوح خارجی قطعات الکتریکی و پنوماتیکی نیز نیاز به تمیز کردن منظم دارند تا از نشت مایع به ساختار درایو و ایجاد اختلال در عملکرد جلوگیری شود.
نگهداری روزانه نیز به همان اندازه مهم است. یک سیستم بازرسی دوره ای باید ایجاد شود که بر روانکاری مکانیسم تنظیم، محکم بودن بست ها و یکپارچگی پوشش سطح تمرکز کند. هر گونه فرسودگی، شل شدن، یا خرابی باید فورا گزارش و تعمیر و یا قطعات آن تعویض شود. عملکرد با نقص به شدت ممنوع است. صندلی هایی که برای مدت طولانی استفاده نمی شوند باید در مکانی خشک و دارای تهویه مناسب نگهداری شوند تا از رطوبت یا نور مستقیم خورشید جلوگیری شود که می تواند باعث پیری مواد شود.
به طور خلاصه، این نکات برای استفاده از صندلیهای پزشکی، بررسیهای قبل از درمان، تنظیمات موقعیت، ایمنی فرآیند، تمیز کردن فوری و نگهداری منظم را شامل میشود. رعایت یک رویکرد دقیق و دقیق، و رعایت اصول کنترل عفونت و ارگونومیک، تضمین میکند که صندلیهای پزشکی حداکثر اثربخشی را در عملکرد بالینی و مراقبت از بیمار به دست میآورند، در حالی که ایمنی و راحتی کارکنان پزشکی و بیماران را به طور همزمان تضمین میکنند.